همديگر را ميبينيم ، که هر کدام در دنيايي غوطه وريم ، به همديگر عشق ميورزيم اما يادمان نميايد که زماني غوطه ميخورديم در خلئي که پديد آورده بوديم براي دوست داشتن .
امروز نشسته ايم و همديگر را گوشزد ميکنيم که عشق درد است ، دوري بايد کرد از آن ، اما فراموش کرده ايم که روزي عاشق بوديم و ميمرديم براي يکديگر .
امروز ميگوييم که يار کسي بودن آسان است ، اما نميدانيم که عاشقي در انتظار ماست که يارش باشيم و
ياري ميکنيم با هر آنکه از راه ميرسد  .
يادمان نميايد زماني يار کسي بوديم که دوستمان داشت و ادعا ميکرديم که دوستش داريم و فراموش کرده ايم خاطراتمان را .
اين رسم زندگي نيست ، اينکه فراموش کنيم آنچه را که نميخواهيم و بياد آوريم آنچه را ميخواهيم  .
همديگر را ميبينيم و از کنار هم ميگذريم مثل باد ، حتي بي مصرف تراز بادي که از کنار انسان ميگذرد که شايد باد نوازشي بر صورتمان باشد اما ما آدمها براي يکديگر هيچ تلاشي نميکنيم .
فکر ميکنيم که بايد ما را دوست داشته باشند ولي آنکه را ميخواهيم دوست داريم و آنکه را نميخواهيم دوست نداريم .
دل عاشقي را ميشکنيم و ادعا داريم که منطق راه زندگيست اما زماني که دلمان را ميشکنند زمين و زمان را لعنت ميفرستيم .
و خدا را گله ميکنيم .
اين رسم زندگي نيست ، يعني اين رسم آدميت نيست که خودمان را از آنکسي که ما را ميخواهد دريغ کنيم
آنکسي را که ميخواهيم در کنار خود نگاه داريم و فرصت رفتن ندهيم ولي آنکس که مارا ميخواهد را از خود برانيم و دور کنيم .
اگر سگي داشته باشيم به هر طريقي خواسته هايش را برميآوريم ، دلمان برايش ميسوزد اگر گازمان هم بگيرد .
از خود دورش نميکنيم بخاطر وفايش ، اما به هيچکس وفا نميکنيم و آنکه وفا ميکند به ما ، آن را ميشکنيم
حرفهايمان آسمان را چاک چاک ميکند اما اعمالمان يکديگر را حتي خوشحال نميکند .
ميدانيم که کسي نميفهمد آنچه را که ميگوييم عمل نميکنيم ، همين است که هميشه نصيحت ميکنيم که
دل شکستن هنر نميباشد اما اين را حتي حاضر نميشويم که به خاطر دل مملو از محبت عاشقمان کمي محبت نشان دهيم .
هر که را بفهميم که به ما نياز دارد دوري کنيم از او و به آنکس که نياز داريم بچشبيم
نه ، اين رسم زندگي نيست
رسم زندگي اين است که اگر رفتيم برگرديم .
رسم زندگي اين است که اگر خواستيم ، بخواهانيم  .
رسم زندگي اين است که اگر خواستند ، بخواهيم .
اين است که اگر ديديم ، ببينانيم .
اين است که اگر گفتيم ، عمل کنيم .
رسم زندگي فراموش نکردن گذشته هاست  .
رسم زندگي نوازش شکسته هاست  .
رسم زندگي اين نيست که هر کس از راه ميرسد را پاسخ دهيم ، انقدر دل شکستيم که ديگر براي پيدا کردن يارمان ميزاني نداريم .
نميدانيم چه ميخواهيم نميدانيم اصلا چه بايد بخواهيم .
اين رسم زندگي نيست .
ما به رسم زندگي عمل نميکنيم .
عملي که ميکنيم نميدانيم درست است يا غلط .
آدمي را آدميت لازم است را ميدانيم ، اما نميدانيم که کيستيم و کسيت که ما را بخواهد .

  اين رسم زندگي نيست